Η θεσσαλική ύπαιθρος κρύβει γαστρονομικούς θησαυρούς που ξεχωρίζουν όχι μόνο για τη νοστιμιά τους, αλλά και για την πρακτικότητά τους. Μία τέτοια παμπάλαιη και αυθεντική συνταγή είναι η περίφημη «Μπουτούτα», γνωστή και ως η πίτα του κτηνοτρόφου.
Οι παλιές νοικοκυρές της περιοχής του Ολύμπου της έδωσαν αυτό το όνομα για έναν πολύ πρακτικό λόγο: Όταν ο βοσκός επέστρεφε στο σπίτι εξαντλημένος το βράδυ μετά από μια κοπιαστική μέρα στα βουνά, η γυναίκα του προλάβαινε να τη φτιάξει και να την ψήσει στον χρόνο ακριβώς που εκείνος χρειαζόταν για να πλυθεί και να αλλάξει ρούχα. Ακόμα και σήμερα, παραμένει ο απόλυτος άσος στο μανίκι για απρόσμενες επισκέψεις. Μέχρι να πιουν οι καλεσμένοι τον καφέ τους, η Μπουτούτα μοσχοβολάει ήδη ζεστή στο τραπέζι!
Η μαγεία αυτής της πίτας κρύβεται στα απλά, καθημερινά υλικά που όλοι έχουμε στο ντουλάπι μας.
| Υλικό | Ποσότητα | Χρήση |
| Αλεύρι | 5 φλιτζάνια του τσαγιού | Για τη ζύμη |
| Μαγιά Μπύρας | 20 γρ. | Νωπή μαγιά για το φούσκωμα |
| Νερό | Όσο πάρει (περίπου 1,5 – 2 κούπες) | Χλιαρό, για να διαλυθεί η μαγιά |
| Ελαιόλαδο | 1 φλιτζάνι του τσαγιού | Μισό στη ζύμη, μισό από πάνω |
| Τυρί Φέτα | 500 γρ. (μισό κιλό) | Θρυμματισμένη, για τη γέμιση |
| Ζάχαρη | 1 κουταλάκι του γλυκού | Για το πασπάλισμα στο τέλος |
| Αλάτι | 1 πρέζα | Μέσα στη ζύμη |
Ζεσταίνουμε ελαφρώς το νερό, προσέχοντας να γίνει απλά χλιαρό (όχι καυτό, γιατί θα «κάψει» τη μαγιά). Το ρίχνουμε σε μια ευρύχωρη λεκάνη και προσθέτουμε τη μαγιά μπύρας, ανακατεύοντας με τα χέρια μας ή με ένα σύρμα μέχρι να λιώσει εντελώς.
Στη συνέχεια, ρίχνουμε στη λεκάνη το αλεύρι, την πρέζα αλάτι και το μισό φλιτζάνι ελαιόλαδο. Ζυμώνουμε τα υλικά μας για λίγα λεπτά, μέχρι να σχηματιστεί ένα ομοιόμορφο μείγμα.
Σκεπάζουμε τη λεκάνη με μια καθαρή βαμβακερή πετσέτα και αφήνουμε τη ζύμη να ξεκουραστεί σε ζεστό μέρος για περίπου 1 ώρα, έως ότου φουσκώσει και διπλασιαστεί σε όγκο.
Παίρνουμε ένα ταψί (μέτριου μεγέθους) και το βουτυρώνουμε καλά. Απλώνουμε ομοιόμορφα τη φουσκωμένη ζύμη, στρώνοντάς την με τα χέρια μας να καλύψει τον πάτο. Πάνω από τη ζύμη, ρίχνουμε το τυρί (τη φέτα) χοντροκομμένο, ώστε να πάει παντού. Τέλος, περιχύνουμε με το υπόλοιπο μισό φλιτζάνι ελαιόλαδο.
Προθερμαίνουμε τον φούρνο και ψήνουμε την πίτα στους 170°C μέχρι να ροδίσει όμορφα η επιφάνειά της.
Μόλις η Μπουτούτα ψηθεί και πάρει ένα χρυσαφένιο χρώμα, τη βγάζουμε από τον φούρνο. Όπως είναι καυτή, την πασπαλίζουμε αμέσως με το 1 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη. Η αντίθεση της αλμυρής φέτας με τη γλύκα της ζάχαρης απογειώνει τη γεύση! Κόβουμε σε κομμάτια και σερβίρουμε.
Η Μπουτούτα αποδεικνύει περίτρανα πως η παραδοσιακή γαστρονομία δεν απαιτεί πάντα ώρες στην κουζίνα και πολύπλοκες τεχνικές. Είναι η επιτομή της «έξυπνης» και θρεπτικής μαγειρικής του παρελθόντος.
Tip: Αν θέλετε λίγο πιο τραγανό αποτέλεσμα, μπορείτε να προσθέσετε ελάχιστο καλαμποκάλευρο στον πάτο του ταψιού πριν απλώσετε τη ζύμη.
